Pod koniec lipca przedstawiałem swoje prognozy dla rynku ropy naftowej w oparciu o dane fundamentalne. Wówczas model wskazywał wartość sprawiedliwą w obydwu gatunkach surowca w rejonie 50$ za baryłkę. Od tego czasu sporo się wydarzyło, a jednym z głównych czynników wywołujących wzrosty cen ropy zdają się być nadzieje na możliwe zamrożenie produkcji. Warto jednocześnie zwrócić uwagę na fakt, że kiedy rynek wieszczył wejście w trend niedźwiedzia, osobiście stawiałem zdecydowanie przeciwną prognozę.

Informacja, iż pod koniec września w Algierze odbędą się nieformalne rozmowy przedstawicieli OPEC z krajami spoza kartelu, rozgrzała oczekiwania rynku. Zbiegło się to również z niedowartościowaniem ceny czarnego złota (według mojego modelu), co pomogło w zwyżkach.

Po kilku tygodniach sytuacja znacząco uległa zmianie. Ceny ropy wzrosły o kilka ładnych dolarów, zaś model ekonometryczny nieco zmienił swoje wartości. Głównymi czynnikami tej zmiany jest rosnąca liczba wież wiertniczych oraz ostatni spory wzrost tempa produkcji w USA. W rezultacie obecnie sytuacja prezentuje się następująco.

W porównaniu do wykresów sprzed miesiąca widzimy dynamiczne odbicie cen obydwu gatunków, ale również lekkie obniżenie się niebieskiej linii, sugerującej prognozę. O ile w przypadku ropy Brent właściwie już osiągnęliśmy poziom równowagi, o tyle w przypadku gatunku WTI istnieje jeszcze minimalna rozbieżność. Nie jest ona jednak specjalnie znacząca.

Tym samym daje to jasno do zrozumienia, że potencjał do dalszego odbicia jest dość mocno ograniczony. Nie oznacza to oczywiście, że notowania zawrócą ad hock, gdyż plotki dotyczące zbliżającego się forum w Algierze mogą napędzać nieco wzrosty. Niemniej, na ten moment nie ma większej przestrzeni do zwyżek, przynajmniej tych uzasadnionych fundamentalnie.

Od strony technicznej możemy zauważyć, że rynek idealnie respektował wsparcia w postaci zniesienia 50%, o którym pisałem przed miesiącem. Następnie mieliśmy test 200DMA, który tylko przyspieszył zwyżki. Obecnie rynek powoli zaczyna dostawać zadyszki, choć wciąż możliwe jest przetestowanie kluczowej strefy podażowej między 50,5$ a 51,5$.

Ponadto widać, że ceny ropy WTI stają się coraz bardziej wykupione, co również może wspierać niedźwiedzie w niedalekiej przyszłości. Podsumowując, obecnie zawieranie pozycji długich zdaje się być obarczone sporym ryzykiem. Niemniej inwestorzy już posiadający walor mogą jeszcze zaczekać z realizacją zysków (choć częściowe spieniężenie może zostać wzięte pod uwagę), przygotowując się jednocześnie do możliwej większej korekty, o ile poziom 51,5$ nie zostanie pokonany.