Podczas ostatnich kilku sesji notowania surowców rolnych ponownie znalazły się pod presją podażową. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę ostatni raport USDA należy oczekiwać, że ceny soi w dalszym ciągu nie powinny doświadczać większej wyprzedaży.

Z drugiej strony ostatnie publikacje nie pomagają, prowadząc do pewnej korekty, która jednak powinny być raczej wykorzystywana do akumulacji pozycji długich. W pierwszej kolejności, w poniedziałek poznaliśmy cotygodniowy raport dotyczący kondycji upraw, który pokazał, że 76% upraw kukurydzy znajduje się w dobre do wyśmienitej kondycji. Co prawda jest to tożsama wartość jak w tygodniu ubiegłym, jednakże w poprzednim roku o tej porze wartość ta wynosiła tylko 69%.

To oczywiście zwiększa perspektywę zbiorów tego zboża przybijając ceny, nawet mając na uwadze niedawne problemy podażowe Brazylii. Ponadto, ostatnie tygodnie charakteryzowały się ciepłą i wilgotną aurą pogodową, co także nie było bez znaczenia i pozytywnie wpłynęło na jakość ziarna, a co za tym idzie na możliwie większe zbiory. To wszystko, wraz z twardymi danymi makro publikowanymi w kolejnych raportach sprawia, iż ceny kukurydzy nie mają fundamentalnych podstaw do wzrostów (należy jednak mieć na uwadze zależność w zmianie cen we wszystkich trzech głównych rodzajach zbóż, stąd krótkoterminowe ruchy zwyżkowe nie mogą zostać wykluczone).

Zobacz także: Dlaczego warto sprzedawać NZDUSD?

Również sporą rozbieżność w danych mamy w przypadku soi. USDA zaraportowała ostatnio, że aż 71% upraw znajduje się w doskonałej kondycji w porównaniu z wartością z ubiegłego roku na poziomie 62%. Podobnie jak w przypadku kukurydzy tutaj również dane te nie zmieniły się w ujęciu tygodniowym. Niemniej tutaj sytuacja wygląda bardziej zachęcająco w kontekście wzrostów, biorąc pod uwagę analizę fundamentalną. Warto również zaznaczyć, iż przeważnie zbiór kukurydzy w USA zaczyna się kilka tygodni prędzej od soi, co również może mieć przełożenie na reakcje rynkowe w przypadku nowych informacji, przede wszystkim pogodowych.

Sytuacja techniczna na rynku kontraktów na soję także sugeruje, że możliwe jest odbicie w kierunku najbliższej strefy podażowej. Warto podkreślić, że ostatnim razem także sugerowałem pozycje długie z tego poziomu, co jak się okazuje było słuszną prognozą:

Notowania surowca zbliżają się do istotnego wsparcia w postaci zniesienia 50% całej fali wzrostowej zapoczątkowanej już wiosną, kiedy już wówczas sugerowałem trend byka pod kątem fundamentalno-technicznym. W przypadku naruszenia tego poziomu kluczowym pozostaje także zniesienie 23,6% fali spadkowej pod połowy 2014 roku. Biorąc pod uwagę fundamenty rynek soi wydaje się pierwszym w kolejce do odbicia, kiedy rynkowe ryzyko zacznie nieco opadać.

Tym samym, wobec formacji podwójnego dna na silnym wsparciu, będą w pobliżu strefy wyprzedania (RSI) ponownie warto szukać pozycji długich z niewielkim ryzykiem (zlecenie obronne poniżej lokalnego minimum). W szerszym kontekście dopiero przełamanie oporu na 11,10$ mogłoby generować dalsze zwyżki.

Z powodu urlopu następne komentarze w serwisie będą pojawiać się od poniedziałku 25 lipca.