Myślę, że to jednak nie ten kierunek myślenia 🙂 Znacznie większy popyt zgłaszany jest w przypadku obligacji detalicznych. Poza tym każdy system emerytalny oparty jest o inwestowanie w papiery wartościowe (kwestia alokacji).

Pod pretekstem oszczędzania na emeryturę politycy zapewnili sobie kolejnego kupca obligacji skarbowych.

Substytucja podwyżek wpłatami do PPK może stanowić pewien problem, niemniej podobnie nie potrafię zmierzyć tego zjawiska. Zapewne im mniejsza firma tym prawdopodobieństwo jego wystąpienia rośnie. Jeśli jednak tak czy inaczej ciężko o podwyżkę, to chęć partycypacji w PPK choćby w marginalny sposób to poprawia.

Tylko czy to nie są zbyt niewielkie kwoty, by w ogóle się na to łasić? Nie lepiej poszukać IKE lub IKZE, gdzie można wkładać pieniądze, które realnie mogą zmienić naszą sytuację po opuszczeniu rynku pracy?

Z punktu widzenia pracodawcy jest to koszt. W porządku, ale jeśli ten koszt pokryje z funduszu wynagrodzeń, to suma kosztów dla pracodawcy wcale nie wzrośnie, a uszczupli np. premie wszystkich pracowników, żeby wpłacić składki do PPK tych pracowników, którzy zdecydowali się na przystąpienie do PPK. Czyli w skrócie – ten koszt ponoszą solidarnie wszyscy pracownicy, a nie pracodawca. Tylko czy akurat tak to się odbywa? Nie wiem. Z pewnością tak by było dla pracodawcy najłatwiej, a pojedynczemu pracownikowi byłoby ciężko zauważyć takie finansowanie, bo tak wydawane pieniądze z funduszu wynagrodzeń na składki PPK stanowiłyby niemal niezauważalną jego część.
Kwestia nad którą tak uparcie się zastanawiam oczywiście ma największe znaczenie w przypadku, gdy tylko część pracowników przystąpi do PPK, bo wtedy niezapisani niejako dokładają się do oszczędzania tych zapisanych.

Jeśli chodzi o szerszą perspektywę, to środki nie są w żaden sposób przekazywane rządowi. Środki te nie różnią się specjalnie od tych zainwestowanych prywatnie w jednostki funduszy inwestycyjnych.

To, że PPK to dodatkowy koszt dla pracodawcy to jasne (stąd niestety niektórzy z nich próbują zniechęcać pracowników). Co do konkurencyjności, to sam napisałeś, że polska siła robocza nie jest droga – co jest prawdą. To samo przez się daje możliwość wzrostu płac w Polsce bez obaw o utratę owej konkurencyjności. Poza tym podobne programy działają w wielu krajach na świecie. Temat konkurencyjności jest jednak znacznie szerszy – trzeba tutaj brać pod uwagę nie tylko płace, ale między innymi kurs walutowy, inflację, produktywność pracy. Temat na inną dyskusję 😉

Jeśli chodzi o szerszą perspektywę, to środki nie są w żaden sposób przekazywane rządowi. Środki te nie różnią się specjalnie od tych zainwestowanych prywatnie w jednostki funduszy inwestycyjnych.

A co jeśli bank zostanie znacjonalizowany? Rachunek PPK w zasadzie nie różni się pod tym względem od zwykłego rachunku bankowego. W obydwu przypadkach możemy wypłacić środki w każdym czasie (w PPK prawdopodobnie z nieco dłuższym terminem oczekiwania). Powiem tak, każdy scenariusz jest realny, ale warto przypisywać do nich prawdopodobieństwa. Moim zdaniem ryzyko nacjonalizacji środków PPK/bankowych jest marginalne. Polecam też zapoznać się jak działają programy emerytalnego tego typu w innych krajach.